Pers

Aranis: gelauwerd met gouden vleugels
'...Er is zoveel goede muziek in heel uiteenlopende muziekstijlen die ons kan inspireren. Ons beperken tot één voorgeschreven muziekstijl zou alleen maar afbreuk doen. Laten we duidelijk zijn: het is niet de bedoeling om zoveel mogelijk stijlen te combineren. Het is meer een natuurlijk proces van creatief bezig zijn. ...De reden dat we rock vermelden is eigenlijk een reactie op de vooroordelen ten opzichte van klassiek geschoolde muzikanten en akoestische instrumenten. We maken hiermee duidelijk dat Aranis geen gewone klassieke groep is en dat mensen die naar andere muziek luisteren dit best goed kunnen vinden. Rock betekent voor mij een intentie waarmee muziek wordt gemaakt en niet zozeer het instrumentarium. ...Improvisatie is voor mij de basis van nieuwe stukken en de basis van samenspelen en dingen ontwikkelen. De muziek op de cd is doordacht en steeds verder uitgepuurd maar vaak hebben we improvisatie gebruikt om een stuk verder uit te werken of een andere richting in te sturen. Soms is het genoeg om één persoon op een vastgelegd stuk te laten improviseren om het levendig te krijgen.' 'New Folk Sounds'- Eelco Schilder in gesprek met Joris Vanvinckenroye (februari-maart 2006)

de keuze van focus-knack: 'Aranis'
Klassiek en rock groeien naar elkaar toe. Een evolutie waar we enkel blij om kunnen zijn. Recent was het Aranis, een septet uit Antwerpen en één van de laureaten van Gouden Vleugels, die de rockpers haalde. De bandleider is een bekend gezicht: contrabassist Joris Vanvinckenroye, die zijn sporen al verdiende bij Troissoeur. zijn maatje bij dat eigenzinnige folkgezelschap, Edwin Vanvinckenroye, zingt overigens in zijn typische onbestaande taal het enige vocale nummer op de onlangs verschenen, titelloze debuut-cd van Aranis: Zilezi. Een andere opmerkelijke gast op de plaat is Dick Van der Harst, één van de bezielers van Het muziek Lod. De veelzijdigheid van Aranis leidde tot heel uiteenlopende vergelijkingen. Zo werd het ensemble al geassocieerd met Michael Nyman, Yann Tiersen en Wim Mertens. Sommigen vinden in hun muzikaal universum elementen terug van de postrock van Rachel's, en wie goed oplet, treft zelfs sporen van wereldmuziek en tango aan. Zelf houden de dames en heren van het opwindende orkest het op de omschrijving 'akoestische kamerrock'. Wat vaststaat, is dat hun composities heel wat losmaken en filmische kwaliteiten hebben. Hoe lang nog voor een regisseur aan de lijn hangt? Focus Knack/Kulturama (Januari 2006)

Wayside Music USA
For a very small country, Belgium certainly has a easily identifiable sounding style of new music, and Aranis, a septet of fantastic young players, fits right into the chamber-rock sound that we all know from fellow country-groups like Louise Avenue, Cro Magnon, Julverne and Univers Zero, as well as other European bands such as DAAU, Noetra, Silence IV, Penguin Cafe Orchestra and Gatto Marte. The band consists of 2 violinists, accordion, piano, guitar, flute and double bass, with the flautist and one of the violinists also contributing some vocals. For fans of this sound, this will will thrill and amaze, and as it was self-released on a tiny label in Antwerp, don't delay too long in getting this, if it seems interesting to you. http://www.waysidemusic.com/default.asp

Eerste  < 24 25 26 27 28 >  Laatste


Copyright 2017 - Maarten Lambrecht