Pers


'België mag trots zijn op een gezelschap als Aranis. Vrijwel onopgemerkt tussen alle Boombal-groepen maar toch echt het allerbeste wat België te bieden heeft. Joris Vanvinkenroye (contrabas) is de grote animator van dit gezelschap piepjonge, klassiek geschoolde muzikanten. Met een geheel eigen stijl. De namen Michael Nyman en Renaud Garcia-Fons vielen veelvuldig in ons gezelschap. Maar de muziek van Aranis heeft ook het minimalistische van Philip Glass. Door het repetitieve karakter van sommige muziekstukken en het staccato spel op snaren en toetsen. Maar in de tragere composities krijgt de muziek van Aranis een filmisch karakter. Eleni Karaindrou is dan de referentie. "We zouden nog eens graag een soundtrack maken", zo leidde fluitiste Jana Arns zo'n filmisch nummer in. De muziek van Aranis verdient niet alleen een film, maar ook optredens op de klassieke podia van België en Nederland.' Pauls Dranouter verslag- folkforum.nl

Klassiek met een groove
'Het Antwerpse septet Aranis, gespecialiseerd in akoestische kamerrock, stoomt zich klaar voor de wedstrijd Gouden Vleugels...Het programma ging al in premiere in Duitsland. Toon Fret introduceerde het jonge Antwerpse geweld op het kamermuziekfestival in Mecklenburg-Vorpommern, waar hij kind aan huis is...In het concert is de inbreng van mentor Toon Fret even groot als die van Aranis. Toch is het geen potpourri van muziek geworden. Fusion is geen vermenging van genres, wel een respectvolle ontmoeting...Dit najaar speelt Aranis elf concerten op zijn eentje en nog eens zeven tandemconcerten met Toon Fret...' De Standaard (13/10/2006)


'Een Antwerps zevental met wortels in Troissoeur gebruikt klassieke instrumenten (piano, viool, contrabas en dwarsfluit, gitaar en accordeon) om te komen tot een moderne mix van klassiek, minimalisme (Philip Glass is nooit ver uit de buurt) en folk. De stukken lijken droefgeestig te beginnen, maar ontploffen na verloop van tijd in wervelende volksmuziek. Wanneer er gezongen wordt, gebeurt dit in een zelfontworpen fonetisch taaltje (gedenk Urban Trad). Ondanks dit dubieus vergelijkingsmateriaal kan het vakmanschap en de compositorische kracht van deze cd (knap gemastered door Daniël B. van Front 242) ons overtuigen om Aranis verder in de gaten te houden. In een eerlijke wereld zou dit debuut een brug kunnen slaan tussen de traditionele klassieke muziek en de meer avontuurlijke (maar vaak technisch minder vaardige) neoklassieke folkprojecten uit de muzikale ondergrond.' Gonzo Nr 76 (september 2006)

Eerste  < 21 22 23 24 25 >  Laatste


Copyright 2017 - Maarten Lambrecht