Pers

Aranis klimt uit klassiek hokje
'Met een niet alledaagse mix van klassiek, rock en folk vervult de Antwerpse groep Aranis al drie jaar een pioniersrol... De tweede langspeler, Music for an imaginary film, verraadt meer muzikale maturiteit...' Interview met GVA- Peter Briers (03/10/2007)

Aranis - 'Music for an imaginary film'
'Twee jaar is het ondertussen geleden dat Aranis de muziekwereld verblijdde met zijn titelloos debuut. Ondertussen is het septet muzikaal verder geëvolueerd. Op zijn tweede werkstuk zijn de aloude ingrediënten (inventieve arrangementen, tempowisselingen, atonaliteit, minimalisme) nog steeds nadrukkelijk aanwezig, maar de muziek en de arrangementen zijn verder uitgediept. De nummers klinken gestructureerder. Aranis klinkt muzikaal volwassener en hechter. ‘Music for an imaginary film’ serveert je gedurende nagenoeg een vol uur een intense muziekervaring. Gebruik de nieuwe Aranis-cd niet als achtergrondmuziek, want dan gaat de essentie ervan verloren. Doe de nodige moeite om je in te leven in de niet altijd eenvoudige composities. Maar eenmaal op de juiste golflengte is het van begin tot einde auditief genieten. Alle elf - instrumentale - nummers die je terugvindt op deze cd werden gecomponeerd door bassist Joris Vanvinckenroye. Ook ditmaal wordt het merendeel door atonale ritmes, ritmeveranderingen en repetitiviteit gekenmerkt. Je hoort echo’s van Philip Glass, John Cage, de vroege Pink Floyd (ten tijde van hun symfonische periode) en de moderne klassieke meesters, maar nergens kopieert Aranis. Het blijft exclusief Aranismuziek. Ook nu weer overheerst het filmisch karakter in elk van de nummers (de cd-titel dekt perfect de lading) en kun je genieten van het virtuoze spel van elk van de artiesten. ‘Kitano’, het uptempo beginnummer, drijft vooral op striemende violen (Linde De Groot, Liesbeth Lambrecht) en opzwepende dwarsfluit (Jana Arns). 'Vala’ klinkt meer ingetogen, waarbij een zware piano (Axelle Kennes) zorgt voor ideale achtergrond. ‘Looking glass’ is een erg knap, op akoestische gitaar (Stijn Denys) en accordeon (Marjolein Cools) drijvende hymne. Fluit en piano mogen virtuoos soleren. ‘Gona’, traag en statig, wordt gekleurd door zware bas (Joris Vanvinckenroye) en donkere piano. ‘Walk in one’s sleep’ geeft een muzikale, bewust chaotische, vertaling van je gewaarwordingen tijdens een slaapwandeling. Staccato piano, jagende instrumenten, talloze ritmeveranderingen. Een boeiende, geestelijk verwarrende ervaring. Op ‘Waris’, een van de rustpunten op deze cd, speelt gastmuzikant Bart Maris een beklijvende trompetsolo. Een aantal nummers blijven hier onbesproken, maar doen hoegenaamd niet onder voor de hogergenoemde nummers. ‘Music for an imaginary film’ is een knappe en evenwichtige cd. Ze bevat een keur aan sterk gearrangeerde nummers die alle een sterk visueel stempel meekregen. Het verrassende instrumentarium wordt virtuoos bespeeld. Aranis bouwt verder aan zijn filmisch repertoire. Een volstrekt unieke luisterervaring van een in deze contreien nog steeds unieke groep. www.folktribune.be (25/09/2007)


'...Dabei schaffen Aranis durchaus ihre eigene, dichte Klangwelt, aus Klassischem, Jazz, Tango, einem Schuss Schrägem und Rock, Rock nicht was die Instrumentierung anbelangt, Rock wegen der Vortragsweise, des heftig-ungestümen Ausdrucks und der Energie, die in dieser Musik steckt. Im Beiheft von "Aranis II" ist ein Zitat abgedruckt (aus der Zeitschrift "De Tijd"), dass ich in diesem Zusammenhang wiedergegeben möchte: " ... the secret of Aranis lies in the compelling fact, as a listener, you are flung to and fro between the fineness of s classical concert and the excitement of a rock concert ...". Dem bleibt eigentlich nichts mehr hinzuzufügen!...' http://www.babyblaue-seiten.de/album_8476.html#oben

Eerste  < 16 17 18 19 20 >  Laatste


Copyright 2017 - Maarten Lambrecht