Pers

Renato Moraes - progbrasil.com.br
Songs from Mirage é o terceiro CD da banda da Antuérpia Aranis, banda que representa o que que tem de melhor do chamber rock atual. O septeto ganhou a colaboração de três vocalistas e o disco é uma suíte de 52 minutos. O som da banda continua com suas influências de tango, música minimalista, Univers Zéro, música folclórica européia e jazz. Os vocais são em latim e lembram mistura de canções célticas, música sacra e de corais que exploram a música folclórica como o coral feminino Le Mystere dês Voix Bulgares. A combinação é fantástica. As canções vão de momento de pura delicadeza até faixas de interpretações intensas e cheias de energia. A maior parte das faixas tem vocais, mas algumas são instrumentais. Ouvir o disco todo é uma viagem maravilhosa passando por motivos ciganos, de música clássica, sacra, tango, jazz e tudo combinado com muita inteligência e bom gosto. Os vocais são construídos com grande criatividade, podendo passar por momentos em que as três vocalistas cantam em uníssono ou em contrapontos muito bonitos e as vozes não são usadas apenas nos momentos calmos, pois a última faixa, Finale, a energia vem dos dez músicos e cantores e explodem de forma grandiosa. Esse CD é maravilhoso e vai agradar desde fãs do Univers Zéro até aqueles que gostam de new age. Em 2010 o novo projeto do Aranis terá três convidados, Dave Kerman (Present, 5uus, Thinking Plague, U Totem) na bateria, Pieree Chevalier (Present, Univers Zéro) nos teclados e Stefan Wellens (violino). O projeto é chamdo de RoqueForte! Esperem, mas enquanto isso fiquem com Songs from Mirage.

muzikale verbeelding met zang op Aranis III
Folk is niet het eerste waar ik aan denk bij de muziek van Aranis. Die is avontuurlijk en avantgardistisch, speels en melodieus, maar vooral beeldend. Dat beseffen ze zelf ook, de ondertitel van hun vorige plaat luidde Music For An Imaginary Film, nu hebben ze gekozen voor Songs From Mirage. Er is namelijk zang toegevoegd aan het geluid. Drie damesstemmen (Els Van Laethem, Herlinde Ghekiere en Anne Marie Honggokoesoemo) vormen een extra instrument in het orkest dat bestaat uit 2 violen, accordeon, piano, contrabas, gitaar en fluit. Op de eerste cd van Aranis (Chamber Rock uit 2005) werd al zang geïntroduceerd, toen met gastzanger Edwin Vanvinckenroye, nu maken de drie damesstemmen een wezenlijk deel uit van de hele plaat. Soms klinkt het plechtig, dan weer ijl, wat dat betreft is de titel Songs From Mirage goed gekozen. \'Mirage\' is Frans voor luchtspiegeling en er wordt een film gesuggereerd, niet alles lijkt wat het is of andersom. De muziek vormt beelden en de zang lijkt het werk van Aranis wat toegankelijker te maken; de woorden klinken soms bekend in de oren al hebben ze verder geen betekenis. Wanneer ik luister ontstaan in mijn hoofd uitbundige kleuren, afgewisseld door filmische fragmenten, en dat zijn niet noodzakelijkerwijs dezelfde beelden bij dezelfde klanken op de plaat. Als ik dan opkijk zijn die verdwenen, zie ik weer mijn vertrouwde kamer en vraag ik me af waar mijn fantasie me heengevoerd heeft. Nou ja, eigenlijk moet ik spreken van de hersenspinsels van bassist Joris Vanvinckenroye, want hij is het tenslotte die deze muziek gecomponeerd heeft. Zijn bedenksels, die hij met de zes andere musici in muziek heeft gegoten, lijken allerlei kanten op te gaan. Modern, klassiek, jazz of folk, de invloeden zijn er, soms heel subtiel, dan weer duidelijk omlijnd. Songs From Mirage is opgebouwd als een klassiek stuk, die begint met een Ouverture die de diverse instrumenten een fraaie introductie geeft en de spanning alvast opbouwt. Daartussenin zitten fraaie melodieën, Fresia zou bijna kunnen doorgaan voor een zondagse hymne met sobere pianobegeleiding. Bijna, want het is net iets luchtiger geformuleerd. Na deze overdenking wordt het orkest ingezet voor een steviger Chamber Rock met speels spokende viool en hypnotiserende ritmische piano. Met de Reprise wordt even kort teruggegrepen naar Fresia, nu met accordeon om over te gaan naar een romantisch Lullaby. Zo krijgt elk nummer zijn eigen karakter, maar wordt het tegelijk een onderdeel van een groter geheel, de niet bestaande film Mirage. Viool en bas vlechten zich om elkaar heen in Aynu om de zang een fijne basis te geven, de fluit sputtert zich ertussen om zich vervolgens definitief in het muzikale gesprek te mengen. Lever In Plakjes begint met ritmische zang, die eerder aan Afrika doet denken dan aan lever (waar ook nog heel wat mensen een hekel aan hebben) en net als je denkt dat Keria afgelopen is komt er nog een kakofonisch naspel. Hierna dwaalt mijn aandacht weliswaar even wat weg van de muziek, maar met de \'hartslag\' (of wat voor ritme het ook is) in de Finale ben ik weer bij de les. Opnieuw laat ik me meevoeren, door zang en bas, tokkelende piano en fluit. Ook de andere instrumenten gaan tokkelen, de stemmen kronkelen erdoorheen en er ontstaat een soort ritmische voortdurende roes, die uiteindelijk toch nog onverwacht een explosief einde krijgt. Eigenlijk vraag ik me af of ik Aranis en de muziek van de groep ooit echt zal begrijpen. Dat hoeft ook niet, ik geniet telkens weer van de wervelende klanken, de ritme\'s die houvast geven of een subtiel opduiken van een instrument. Het liet me bij hun optreden op Brosella de stromende regen vergeten, nu brengt Songs From Mirage in mijn cd-speler de prachtige herfstkleuren weer volop tot leven terwijl het buiten donker en grijs is. Dit is net zo tijdelijk als een luchtspiegeling, maar wel van een soort die je kunt oproepen wanneer je daar maar zin in hebt. Mirjam Adriaans http://www.folkforum.nl/content/view/11248/55/

Marc Vos - MazzMusikaS 132
Na een aantal beluisteringen valt het me op hoe zeer filmisch deze muziek wel is, de nieuwe cd Songs From Mirage van Aranis. Een van de vorige projecten van Aranis heette trouwens Music For An Imaginary Film. Muzikaal gezien valt de muziek te beschrijven als een kruising tussen klassiek, jazz, minimalistische muziek, folk, en zelfs pop. Voor deze derde cd van Aranis werden er drie gastzangeressen toegevoegd aan de vaste bezetting die uit vijf muzikanten bestaat, en al naargelang het muzikale project kan uitgebreid worden met andere mensen. De toevoeging van de stemmen van deze drie vrouwen is, wat mij betreft, alvast een erg geslaagde zet; het biedt de muziek nog meer mogelijkheden, en vooral, het klinkt ook zeer mooi op die manier. Aranis heeft zich sinds 2005 een heel eigen plaatsje verworven in het muzikale spectrum, doch als ik toch enige muzikale referentiepunten mag noemen, laat het dan Philip Glass en Michael Nyman zijn, vanwege het soms nogal minimalistische karakter van de muziek, en ook Laïs Lenski, die qua sfeer in hetzelfde straatje (en dichter bij huis) zitten. Op plaat bevalt Aranis me alvast meer dan live; het concert dat ik de voorbije zomer zag op Brosella Folk, kon me namelijk niet echt overtuigen wegens soms wat te experimenteel en te gekunsteld. Het openingsstuk Ouverture is alvast heel geslaagd en sfeervol. Ook tussen de andere tracks vallen er echte pareltjes te ontdekken, het is echter niet eenvoudig er bepaalde stukken uit te lichten, de hele plaat vormt eigenlijk één doorlopende klankervaring. Songs From Mirage is zeker een mooie en sfeervolle plaat die ik echter niet altijd zou kunnen opzetten, je moet er namelijk een beetje in de stemming voor zijn. De muziek eist nogal wat van je aandacht op en is eigenlijk allesbehalve vrijblijvend, wat natuurlijk een compliment is. Aranis vraagt meestal wel een inspanning van de luisteraar, doch meestal wordt die beloond met de ontdekking van een fascinerend klanktapijt, geweven door een aantal muzikanten van topklasse.

Eerste  < 8 9 10 11 12 >  Laatste


Copyright 2017 - Maarten Lambrecht